Հիպնոսացնող և մեդիտատիվ հնչյունների միջոցով արվեստագետը պոետիկորեն կանդրադառնա բանավոր հիշողությանը, երաժշտական ​​նշագրումներին, պոեզիային՝ որպես դիմադրության ակտ, գրեթե մոռացված օրորոցայիններին և հին հայկական երգարվեստին: Երգեցողության ընդմիջումներով և արխիվային ռեմիքսներով նա կպատմի իր ընթացիկ հետազոտության ու արտ բազիսի կացարանում իր արած նախագծի մասին՝ երաժշտական ​​իմպրովիզացիայի, համայնքային երգչախմբի ստեղծման և կոլեկտիվ ձայնային գործվածքի փոխազդեցությամբ:

Մարի Եվգինե Տիրարը փորձարարական երաժիշտ է, երգչուհի, բանաստեղծ, գրող և աուդիո-վիզուալ արվեստագետ, որը հիացած է զգացմունքային ռեզոնանսով: Նրա աշխատանքը նպատակ ունի բանաստեղծորեն կախարդել և վերականգնել կորցրած լսողական հարաբերությունները: Նրա աշխատանքը ոգեշնչված է անհետացած հայ քոչվոր աշուղներից։